تبلیغات
مزار سلطانی - یازده منافات تشیع و تصوف

مزار سلطانی

اساساً اصول و قواعد تصوف با تشیع منافات دارد و تشیع به طور كلی یك گرایش مثبت و فعال است ولی تصوف مبتنی بر تسلیم به ناتوانی و بی چارگی و دریوزگی و روی گردانیدن از  مادیات و اعراض از جاه طلبی و بلند پروازی است. و بر این ادعا می توان چندین دلیل ذكر كرد:
                                             
                                                         mazaresoltani
– تصریح بسیاری از علمای شیعه و مورخان بر این كه تمام فرق صوفیه غیر جعفری و بلكه پیرو هیچ دین و مذهبی نبوده اند و اگر متأخرین صوفیه دم از تشیع می زنند ، برای فریب عوام شیعه بوده است.[۱]

۲- خود صوفیه بزرگان و سران سابق خود را به سنی گری معرفی كرده اند ، كتابهایی نظیر :« تذكره الالیاء و نفحات الانس و طبقات صوفیه » را ملاحظه نمائید تا صدق گفتار ما روشن گردد. مثلا علی بن عثمان جلابی كه یكی از قطاب صوفیه است، گفته است : صوفی حقیقی ابوبكر است ، و شیخ عطار نیز در منطق الطیر گوید:

خواجه اول كه یار غار اوست          

« ثانی اثنین اذ هما فی الغار» اوست

هر چه حق از بارگاه كبریا               

ریخت در صد شریف مصطفی

آن همه در سینه صدیق ریخت              

لاجرم تا بود ازو تحقیق ریخت

و همچنین در «منطق الطیر» گفته: عمر، چراغ اهل بهشت است و گوید: «شمع جنّت بود اندر انجمن» و با اشاره به حدیث جعلی اهل سنت كه : شیطان از عمر گریزان است، چنین گفته است:

شمع را چون سایه بود از جمع نور  می گریزد دیو ز آن سایه ز دور

۳ – این كه در كتب قدمای صوفیه بلكه متأخرین آنها نامی از علمای بزرگ شیعه مانند : شیخ صدوق ، شیخ مفید، شیخ كلینی ، شیخ طوسی و غیره نیست ولی بزرگان علمای اهل سنت را ذكر كرده و مقامات و كراماتی برای آنها نسبت داده اند ، مانند احمد بن حنبل و شیخ عبد القادر گیلانی و امثال آنها.

۴ – این كه بسیاری از اهل سنت ، شیعیان را «رافضی » و خبیث ، بلكه بی دین می دانند اما سران صوفیه را از اولیاء الله و صاحب  مقامات و كرامات می شمارند ، پس بزرگان اهل سنت به عدم شیعه بودن  آنها اذعان داشتند.

۵ – خود صوفیه قدیم تصریح كرده اند كه : یكی از شرایط حتمی صوفیگری سنی بودن است چنانكه شیخ نجم الدین رازی در كتاب « مرصاد العباد» گوید: برای مرید و مرشد در تصوف بیست شرط است و یكی از شرایط حتمی ، سنی بودن است .

۶ – معارضه صوفیها با امام صادق (ع) است كه مرحوم كلینی در كتاب كافی در باب «دخول الصوفیه علی الصادق (ع) و احتجاجاتهم علیه» ذكر نموده است[۲] و نیز روایات زیادی به این مضمون وارد شده كه صوفیان و ریاكاران به روش زندگی سایر ائمه اطهار (ع) نیز اعتراض كرده اند و از آنان پاسخ های محكمی شنیده اند[۳].

بسیار عجیب است كه صوفیهای نسلهای بعد برای جلب عوام سلسله ارشاد خود را به امامان شیعه نسبت داده و برخی از آنان را جزء مشایخ طریقت شمرده اند[۴] در حالی كه نیاكانشان در حال حیات امامان با آنان معارضه می كردند و به شدت مورد غضب و رد و انكار آنان بودند. و از این عجیب تر این كه نوشته اند سران ما اصحاب سر ائمه بوده اند ولی امثال فضل بن شادان و كلینی را از اصحاب ظاهر به شمار آورده اند.

 

۷ – آن كه نام یكی از بزرگان صوفیه حتی به عنوان نمونه در سلسله احادیث شیعه ذكر نشده است و حتی یك حدیث هم از امامان شیعه نقل نكرده اند كه خود راوی آن باشند.

۸ – علمای شیعه كتابهای زیادی در رجال نوشته اند و رجال شیعه را عموماً ذكر كرده اند مانند شیخ طوسی، نجاشی، مفید، علامه حلی و امثال ایشان و نام سران صوفیه در آن كتب نیست و اگر بعضی از كتب نام یكی از صوفیه را برده، او را به ضعف و نفاق و تدلیس و سنی بودن توصیف كرده است.

۹ – شهادت مؤلفان صوفیه و معرفی كردن آنها مذهبشان را در تألیفات خود مانند مولوی، در مجالس سبعه و مثنوی و شاه نعمه الله ولی در دیوان خودش و جامی در كتب خود، مثلا جامی در نفحات الأنس، گفته است: بین خواب و بیداری دیدم كه رؤسای اهل سنت آمدند و كتب و عقاید خود را نزد رسول خدا خواندند رسول خدا همه را تصویب كرد و احترام نمود ولی یك نفر رافضی آمد از عقاید و كتاب خودش بخواند. رسول خدا(ص) او را از خود براند و زجر داد»[۵]

۱۰ – در طول تاریخ و تا قرن اخیر، شیعه هیچ وقت سر سازش با صوفیه نداشته است و مبارزات سرسختانه شیعه با تصوف و متصوفه را هیچ یك از مذاهب مخالف تصوف به این شدت دنبال نكرده اند، علمای بزرگ شیعه كتابها و مقاله ها در رد صوفیه و اعتقاداتشان و حتی در تفكرشان تألیف كرده اند كه صاحب طرائق آماری از این ردیه ها و آثار در كتاب خود ارائه كرده است [۶].

۱۱ – در آداب سیر و سلوك اموی گفته می شود كه با نظر شرعی فقها سازگار نیست مثلا جوع و فقر و جذبه و عشق و همچنین ریاضتهای شاقه ، هیچ كدام با نظر فقیه متشرع سازگاری ندارد و از این جهت ما بین صوفیه و گروه فقها اختلاف شدید بوده و آثار آن در تواریخ و كتب نظم و نثر فارسی و عربی مشهود است.

 

 ................................................

پی نوشت :

[۱] - به كتابهائی كه در رد صوفیه نوشته شده است، مراجعه شود.

[۲]  -سفینة البحار، ج۲، ص ۵۷ – ۵۶.

[۳]  - در این باره به باب ملابس كتاب وسائل الشیعه و كافی و سایر كتب حدیث مراجعه شود.

[۴]  - عطار در تذكره الاولیاء امام باقر و امام صادق (ع) را جزء مشایخ صوفیه ذكر كرده است.

[۵]  -نفحات الأنس، ص ۳۷۲.

[۶] -دائره المعارف تشیع، ج ۴ ، ص۴۲۱ .





برچسب ها: تشیع، تصوف، تذکره الاولیا، تذکره الاولیاء، نفحات الانس، صوفیه، سوفیه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : جمعه 9 اسفند 1392 توسط : vahid .....