تبلیغات
مزار سلطانی - عارف و صوفی از نگاه لسان الغیب

مزار سلطانی

حافظ دائما ازعارف به نیکی یاد و از صوفی مذمت میکند.و این خود دلیل روشنی است بر آنکه عارف و صوفی نزد او دارای دو معنای کاملا متفاوت بوده است.درباره عارف میگوید:
سر خدا که عارف سالک به کس نگفت+درحیرتم که باده فروش از کجا شنید (1)
عارفی کو کند فهم زبان سوسن+ تا بپرسد که چرا رفت و چرا باز آمد    
                                                                                                                         حافظ

                                   
                                                 

و در باره صوفی میگوید:

خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم+ شطح و طامات به بازار خرافات بریم(2)

صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد+ بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد
ای دل بیا که ما به پناه خدا رویم+ زآنچه آستین کوته و دست دراز کرد(3)

آستین کوته یعنی همان خرقه درویشان که معمولا آستین کوتاه بوده است ودست دراز کنایه از آن است که صوفیان به حق خود قانع نبوده و از حریم خود تجاوز می کنند.



نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد+ ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
خوش بود گر محک تجربه آید به میان + تا سیه روی شود هر که در او غش باشد(4)

و در جای دیگر عمل درویشان را عمل دجال و روش آنان را همان روش افراد ملحد دانسته است:
کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل+ بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید(5)

.................................................................................................................................................................................................
1- لسان الغیب با تصحیح پژمان بختیاری ص239
2-همان ص169
3-همان ص367
4-همان ص129
5-همان ص155





برچسب ها: حافظ، حافظ شیرازی، لسن الغیب، پژمان بختیاری، خرقه، hafez، hafiz،
مطالب مرتبط: مجذوبان نور،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : شنبه 17 اسفند 1392 توسط : vahid .....